Derya Berk ÖZKAN

2012-01-16T22:32:00.002-05:00

Ne çok doladı "acayip" kelimesini ağzına.

Acaaaayipppp - şeklinde uzatarak söylemeden olmaz. Söylerken ancak bu kadar şirin olabilir.

Acaaaayipppp güzel bir araba.
Acaaaayipppp zor yapması.
Acaaaayipppp uzun bu bina.

7 Ekim 2011

2012-01-08T22:47:00.001-05:00

Ne emzik ne biberon kısaca yapay olan hiçbirşeyi çok uğraşmamıza rağmen kabul ettiremedik. Parmağını emerek rahatlamayı tercih ettin. Babana göre parmağı tercih etmenin en büyük nedeni ilk onbeş gün doktorluğunu yapan bayan. Doktorluk hayatının çok büyük bölümünü Afrika kabilelerinde Arap çöllerinde geçiren İsveçli doktor.

7 Ekim 2011 tarihi itibari ile okulunda öğretmen ve hemşirenin desteği ve evde hepimizin çabası ile parmak emmeyi mazi kıldın.

Parmak emmek öyle bir bağımlılık ki çok şeyden beter. Vücudun bir parçası. Bunu "gerçekden" istemen en büyük şansımızdı. Neden mi istedin?

Arkadaşının sen bebekmisin neden parmağını emiyorsun sorusu.
Otobüsde damağı bozulmuş bütün dişleri dökülmüş parmak emen bir çocuk görmen.

Sol baş parmak üzerindeki nasır bile kayboldu ya, mutluluğumu tarifsiz.

2012-01-05T22:21:00.002-05:00

Akşama yemeğe misafir var. Gelmelerine yarım saat kala, eksik olan birşeyi fark ediyorum apar topar karşıdaki markete gidiyorum. Giderken baba banyoya girmeye hazırlanıyor ve Berk oynuyor.

10 dakika sonra eve geliyorum. Anahtarı unuttuğumu fark ediyorum. Zili çalıyorum. Kapı duvar. İçeriden televizyon sesi geliyor. Aklımdan geçen Berk televizyon seyrederken uyuya kaldı inşalah koltukdan düşmez. Düşündükçe daha çok panik yapıp bir yandan sürekli zile basıyorum bir yandan kapıyı yumrukluyorum.

3-4 dakika sonra kapı Berk tarafından açılıyor. Hiç de uyanmışa benzemiyor.

Oğlum ne yapıyorsun sorusuna büyük bir sakinlikle televizyon seyrediyorum cevabını veriyor.

Neden kapıyı açmıyorsun sorusuna ise eee ne var ki ses tonu ile Tom&Jerry seyrediyordum yeni bitti cevabını veriyor.

2012-01-02T21:43:00.002-05:00

Lego. Lego. Lego.

Santadan, anneanneden, dededen tek isteği vardı, lego. Noel kavramı hayatımızın bir parçası değil ama Santa son günlerde hayatımızın baş kahramanı. Santa bizim eve 31 Aralık tarihinde misafir oluyor.

Rockefeller merkezinde ki Lego dükkanına gidip istediği setlerin fotolarını çekip İstanbul'a ve Santa'ya yolladıkdan sonra Berkim başladı heyecanla beklemeye. Hergün bıkmak bilmeden 10 defa hediyelerin ne zaman ağacın altına geleceğini sorup durdu.

31 Araık gecesi İstanbul uçağı ve Santa geyikleri her isteğini yetiştirdi.Canım oğlum benim, gözlerinde ki mutluluğu heyecanı görmek kalbimi eritiyor. Gönülden inanıyorsun herşeyin İstanbul uçağı ve Santa geyikleri ile geldiğine. Masum oğlum benim. Bu kadar saf ve masum olduğun için mutlusun.

1 Ocak günü tren sistemini kurmak için tüm gün vardıya yaptın. Koca setin parçalarını birleştirirken o küçücük parmaklarının yorulduğu aşikardı ama yılmadın tamamladın. Çok seviyorum seni. Hep mutlu ol böyle.

Pazarlık Anı

2011-12-20T01:10:00.002-05:00

Güzel oğlum benim. Tam bu an Santa ile pazarlık halindeydin. Santa bu yil iyi bir çocuk olup olmadığını soruyordu, sen ise cevabı geçiştirip ana konuya girmeye çalışıyordun.

Tek isteğin var.

Büyük bir LEGO kutusu.

Bir an önce Rockefeller Center da ki Lego dükkanına gidip Santa'ya tamda istediğini göstermek istiyorsun. Söz en kısa sürede gideceğiz.

2011-12-14T22:16:00.002-05:00

Anne ben nerden çıktım? Senin karnından mı babamın karnından mı?

Şu son iki haftadır sınırsız sayıda bu soruya cevap vermeye çalışıyorum. Cevaplarım nedense bir türlü ikna edemiyor Berkimi. Sormaya devam.

2011-12-13T01:09:00.002-05:00

Bu senenin sonbaharına ve kışına şükran borçluyuz. Hayal bile edilemeyecek kadar güzel. Güneşli ve soğuk. Elimizden geldiğince halimiz elverdiğince geziyoruz. Müze ve tiyatro planları her hafta bir hafta daha erteleniyor. Bu güzelliğe kıyıp içerde duramıyoruz.

2011-12-06T00:42:00.001-05:00

Çatı arasında unutulmuş üstü bir karış toz tutmuş oğlumun blogu.

Pofffff demenin zamanı geldi. Yoksa unutuluyor birer birer yaşananlar.

Zor Bir Gündü

2011-06-26T22:50:00.003-04:00

Seni düşünmeden geçirdiğim an çok azdı bugün. Görüntülü konuşmak iyi gelmedi ne sana ne bize. Birbirimizi görmek ama dokunamamak hepimize zor geldi. Sağa sola dönmen, parmağını burnuna götürmen ve yok yere parmağını emmen habercisiydi kendini koyvereceğinin. Gözlerinden yaşlar akınca çaresiz olduğumuzu görmek daha da üzdü bizi.

Bu anlar içindi işte bu ayıcık. Hep beraber seçtik, hep beraber emek verdik. Ayıcık nerde sorusu ile atmaya çalıştık karamsarlığı üstümüzden bugün. Anlaşmıştık gitmeden, ayıcığı öpmek bizi öpmek demek. Ayıcığa sarılmak bize sarılmak demek. Ayıcık ile şakalaşmak bizimle şakalaşmak demek.

Anneanne aldığı gibi seni sırtına keyfin yerine geldi.

Canım oğlum ne kadar mutlu olduğunu, orada ne kadar rahat olduğunu, anneannenin sana gözünün içi gibi baktığını, sabahdan akşama doyasıya oynadığını, bahçeden taze sebze meyve yediğini bilmek özlemimizi içimize atmamızın en büyük yardımcısı.

Bu soruyu günde kaç defa soruyorum kendime bilmiyorum.

Burada dört duvar arasında ne yapacak?

2011-06-11T15:17:00.003-04:00

Zor geçen bir kaç gün. Teknoloji nasıl birşey,yok sayıyor mesafeleri. Günde 10-20 fotoğraf, 4-5 viedo ile 3. boyutumuz eksik olarak sürekli yanyanayız. Seviyorum Nazlı'yı. Ödenmez hakkı.

Geçmiş fotoğraflara bakıyordum biraz evvel, paylaşmadıklarımı paylaşıp 3-5 satır yazıp anıları tazelemek geldi içimden. Ara ara tazelemek iyi gelecek bana.

Piknik alışkanlığı edindik burda. Son gecende ne yapmak istersin sorusuna Almila ve Gabriela ile piknik cevabın bu alışkanlığı ne kadar sevdiğini ve benimsediğinin kanıtı. 28 Mayıs akşam üzeri Carl Schurz Park da öğrendin piknik nedir.

2011-06-09T22:39:00.003-04:00

Uçuyorsun şimdi güzel oğlum. Ev sessiz ve karanlık. Odana girdim, pijaman hala yatağın üstünde gelene kadar yerinden oynat(a)mayacağım. Bugün anladım anlamı olduğunu kalbim sıkışıyorun içim buruluyorun, havaalanında son kez el sallarken. Ağlamayacağım sözünü yerine getiremedim, üzgünüm. Bana desteğini gösteren havaya ne demeli. Uzun zamandan sonra bardakdan boşalırcasına yağarak bana eşlik etti.

Bugün okulun yaz tatiline girdi. 23 Temmuz'a kadar çiftlikdesin.

Planların hala aynı bir kaç ekleme dışında. Kahvaltı, oyun, oyun, oyun, oyun, oyun, ufak bayo, uyku.

Nerden takıldı bu şarkı ağzıma bilmem ama eve dönerken yol boyunca dilimdeydi.

Ben aşkı yalnız sana yakıştığı için severim
Banada yaşattığın için Berkim çok teşekkür ederim

Karpuz Kabuğunu Denize Değil Okyanusa Düşürdü

2011-05-31T23:09:00.003-04:00

Buralı değiliz ya ondan olsa gerek acemiliğimiz. Öğreniyoruz yavaş yavaş. Aslında biz uçak gösterisi seyretmeye gitmişdik Jones Beach'e. Kendimizi kumsalın ortasında bulmamızla Berk'i ikna etme çabalarımın yersiz olduğuna karar verdim ve bir Berk klasiği yaşadık. Yavaş yavaş soyunarak denize pardon okyanusa giren Berk.

Dalgalarla oynarken bir yandanda kafasının üzerinden geçen uçakları seyretmek bol bol su yutmasına sebep oldu. Az buz alabora olmadı. Pazar günü Berk'in günüydü. Deniz, kum ve uçak. Offff süper üçlü. Yaşadıklarının ancak rüyasında görebileceğini bile düşünmüş olabilir.

Tabi tren ve otobüs yolculuğu mutluluğuna kaymak oldu. "6 train, E train, Long Island train ve otobüs" hepsine binmiş, nasılda gururla anlatıyordu babasına.

Piknik serüveni-1

2011-05-31T00:22:00.005-04:00

Günün sonunda yorgunluğu yüzünden okunan Berk işte bu.

Yüz defa daha yazsam yetmeyecek. Ne büyük bir şans bu Central Park. Evin dibinde, şehrin göbeğinde değiliz başka bir alemdeyiz.

Güzel hafta sonuydu bizim için. Pazartesinin tatil olması yaradı hepimize.

Pılımızı pırtımızı aldık pikniğe bile gittik. Yürüme 10 dakika mesafede pikniğe gitmek ne büyük lüksmüş. Piknik eksiğimiz çok. Alıcak listesi uzun ama Berkim olmayınca pikniğin tadı çıkmayacak. Kanadımız kırık olacak.

Yakan top oynadık bugün ilk defa. Topu atma kısmı daha çok hoşuna gitti. Acaba Central Park da yakan top oynayan ilk Türk biz olabilir miyiz? Pek sanmıyorum.

Yüzünde ki yorgunluğun sebebini fotoğraflar anlatsın.

2011-05-27T23:36:00.002-04:00

9 Haziran yaklaştıkça daha çok fotoğraf çekmeliyim hırsı bürüyor içimi. Yüzünü çok net yakalamalıyım hedefine kitlenmiş durumdayım. Sanki hiç gelmeyecekmiş gibi geliyor ama biliyorum bir nefes kadar yakın 9 Haziran. Emin ellerde olacağını bilmek belki de beni sakin tutan.

2011-05-26T07:20:00.003-04:00

Bir hafta sonuydu, Washington DC içeren. Anne ve Berk için bir ilk. Hatırlanması gereken can alıcı noktalar. Berk ve Mylo aşkı, en iyi evsahipleri, baba ve evsahipleri arasında Mert Amca Alev Teyze değil Mert Abi Alev Abla kavgası.

Berk bu, dünyanın neresinde olursa olsun su gördümü ayağını sokar.

Bir Aşk Hikayesi

2011-05-23T23:42:00.002-04:00

Mylo ve Berk. Bir Aşk Hikayesi.

Mıncık mıncık, yanak yanağa, dudak dudağa.

2011-05-19T01:09:00.002-04:00

Baba-oğul kendi aralarında gün içerisinde yapılacak listesi ve sırası oluşturuyorlar.

1-Tren 2- Resim 3-Yemek 4-Kelime 5-Havuz 6-Banyo

Berk ile beraber kahvaltı ediyoruz.

"Anne ben ciftlikde 1- Uyanicam 2- Kahvalti 3-Oyun, oyun, oyun, oyun, oyun"

2011-05-17T23:35:00.003-04:00

Almila'yı kendi annesi kucağında taşıyor, Berk'i kendi annesi. Almila'nın ailesi zürafa soyundan geliyor, Berk'in ailesi yerden bitme soyundan.

Berk'in sorusu.

Anne sen küçük müsün?

Acaba bir insan daha kötü nasıl yerin dibine sokulabilir.

Teşekkür Ederim

2011-05-16T23:07:00.002-04:00

Ne yazilabilir acaba. Cümle kurmak boş, bir ileri iki geri yazmak saçma geliyor.

Sadece teşekkür etmek istiyorum aslında.

Nasıl güzel bir sabahdı bu böyle. Teşekkür ederim canım oğlum. Okuluna mülakata gittiğimiz oda da tamda o an oturduğum koltukda, karşımda iki öğretmenin gözlerim ağızlarında geçen 35 dakika. Bal damlıyordu ağızlarından. Teşekkür ederim canım oğlum.

"Okumaya hazırmışsın" Büyük adım. Haziran-Temmuz çiftlik planlarından dolayı karşılıklı olarak Eylül'e ertelemeye karar verdik. Gidene kadar ön hazırlık evresinde yapılacaklar öğrenildi. Sonrası Eylül'de. Ettim ama yetmez bir daha etmek istiyorum, teşekkür ederim canım oğlum.

2011-05-11T00:15:00.004-04:00

Sözde kendimle övünürdüm,bu işi başardığımı sanırdım, Berk'in her işi kendinin yapabildiğine kendimi inandırmakdan başka bişey değilmiş benim ki.

Okul gösterdi olması gerekeni, benim hayal aleminde yaşadığımı.

Kendi kendine yatağını toplayan bir oğlum var, bana kalsa 7-8 yaşından sonra bu işi yapmalıydı. Annesinden başarılı bir çocuk, yatakdan kalkar kalkmaz toplar annesinin aksine.

Ayakabı ve kıyafet seçimi tamamen Berk'in elinde. Sebep, giydiren çıkartan olmayınca ilk tercihi en rahatını seçmek. Ayakkabı almak için 10 mağaza gezeceğimizi anlatsalar inanmazdım. Her ayakkabıyı giyip çıkartışında koca adam edasında beğenmedim deyişinde boynumuz bükük mağazadan çıkışımızı düşündükçe gülesim geliyor.

Alıştık ailece. Hafta arası okul varken eşorfmana talim, hafta sonu pantalona. Malum okulda tuvalet ihtiyacı için pantalonu açması kapaması indirmesi hepsi ayrı iş, eşorfman hooop indir hoooop çek. Hafta sonu arkasından veya yanından azıcık yardım eden eller var, kimin elleri olacak anne ve baba elleri.

2011-05-08T22:05:00.002-04:00

Mutluluğumu dile getiriyordum...
Beni annesi olarak seçtiği için kendimi ne kadar şanslı hissettiğimi anlatıyordum...
Onu ne kadar çok sevdiğimi söylüyordum...

Anne işden gelince bana çok kızıyorsun diyene kadar. Etimden bir parça koparsa bu kadar acır mıydı acaba?

2011-05-05T23:43:00.002-04:00

Dün akşam saat 7 civari gelen e-mail şöyle hafif sarstı beni. Zaman bu kadar çabuk mu geçiyor? Berk'i arkadaşının ailesi akşam yemeğine davet ediyor. Soru: Biz yokmuyuz. Cevap: Yoksunuz. Berk ve arkadaşları bir araya gelecek ve Çin yemeği siparişi verilecek-"miş". Hmmmmm.

Not: Erguvan, Boğaz olmadan boynu bükük duruyor. Bu şehire bahar geldi ama eksik olduğunu tarif edemiyorum.

Havanın hakkını vermek lazım, gezmek lazım

2011-05-02T00:13:00.002-04:00

Isındı havalar ya insanın evde durası gelmiyor. Evi yatmadan yatmaya kullanır olduk. Havanın hakkını sonuna kadar veriyoruz.

Buralı olmaya başlamış benim oğlum. Arkadaşları her yerde. Ahh birde utanıp "anne sen tanımıyorsun onu, o benim arkadaşım" deyişi yok mu? Pizzacıda, kitapevinde, parkda her an her yerde arkadaşları ile karşılaşıyoruz. Kıskandık edindiği çevreyi. Kendimizi yerimizde sayar bulduk.

Bu Central Park ne büyük bir şans bize. Dipsiz kuyu. Bu hafta sonu kendimizi Yedigöller'i gezer gibi hissettik. Evin dibi ama apayrı bir dünyanın ortasına düşüveriyoruz. Gezilmedik noktanın kalmaması için epey daha vakte ihtiyacımız var.

Daha Başlangıç

2011-04-25T22:31:00.002-04:00

An: Ev, öğle yemeğine hazırlanıyoruz.
Berk: Anne ben çok "tired"ım.
Anne: Oğlum çok tired olamazsın ya çok yorgunsundur ya da very tired.
Berk: Hayır anne ben hem çok "tired"ım hemde çok "hungry".
Anne iç ses: ?*?*Vah halime, bu işin sonu ne olacak.?*?*

An: Ev, Berk ve Ahmet bilgisayardan bişey bakıyor.
Anne: Ahmet fiş çıktı.
Berk: Aaaa "fish" mi var, nerde?
Baba: Oğlum bak buna fiş deniyor. "Fish" değil.

An: Ev, Berk I-phone da İngilizce kelime oyunu oynuyor.
Berk: Anne buraya gel. /// Anne koşar///
Berk: Anne bak I-phone Türkçe biliyor. Kivi diyor.

An: Asansör, Berk'in elinde Netflix zarfı.
Berk: Ben bunu posta kutusuna dökücem.
Anne: Ne yapıcan?
Berk: Ben bu zarfı dökücem.
Anne iç ses: ?*?*eee çocuk haksız değil, drop off envelope zarfı dökücem demek?*?*

Güne dair 2 ufak not:

İlk defa Etiyopya mutfağını denedin. Bayıldın.

Bahar geldi buraya -sanıyorum yada inanmak istiyorum- okul sonrası ve iş sonrası saatlerimizi parkda geçiriyoruz.

Gülerken Katılmak

2011-04-19T22:55:00.003-04:00

Kendini İngilizce konuşan birine tanıtırken "I'm Böörrrkk" demeyi uygun gören bir oğlum var. Master yıllarıydı, az dalga geçmemişdim adı Barış olan arkadaşımın kendini "Berisss" olarak tanıtmasına. Gülme komşuna gelir başına.

Foto Not: Tahminim o ki, Berk'i bu kadar katıla katıla içten gülerken anlık bir daha fotoğraflamam çok zor. An o kadar güzel bir an ki. Berk ve ben kahvaltı ediyoruz. Sokakdan geçen bir aleti çekmek için ayağa kalkmamla Berk'in makinaya hamlesi bir oldu. Bende altı üstü Berk'e "pışııııkkk" dedim. Pışıııkkk ile beraber katıla katıla gülen Berk karşımda.

Bahar...

2011-04-10T11:08:00.002-04:00

Bahar renk cümbüşü demek...

Bahar özgürce koşmak demek...

Bahar dilediğince oynamak demek...

Bahar sokağın köşesinden müzik sesinin gelmesi demek...

Balonlar

2011-04-09T23:46:00.003-04:00

Evimizden biri, Max. Anne kavramının hayatının bir parçası olmamasından kaynaklı olsa gerek beni annesi olarak benimsemiş. Nasıl içten söylüyor "mummy" kelimesini, canım benim.

Alışık olduğumuz günlerden biri yine. Tek fark bugünün eğlencesi balonlar. Balonları şişirmesi zevkli, patlatması ayrı zevkli, patlamış balonları elektrik süpürgesi ile temizlemesi Berk için daha zevkli.

Şu gereksiz gibi görünen alet, her kuruşunu sonuna kadar hak etti bugün. Parkın suları bir açılsın o zaman neler yazıcam acaba.

Aaaa Bu Dilin Hali Ne?

2011-04-07T20:37:00.003-04:00

Herkesin beceremediğini iyice farkına vardıkdan sonra her tanıştığı kişiye merhaba demeden önce marifetini göstermek pek hoşuna gidiyor. Haklı olarak anlam veremiyor insanlar, dil çıkardığını sanıp yadırgar bakışlarını yakaladığım gibi devreye giriyorum. Aslında dil çıkarmadığını marifetini onlarla paylaştığını açıklama ihtiyacı duyuyorum. Bu zamana kadar 300 den fazla insan ile paylaşmıştır bu özelliğini. Aynı kalitede cevap veren 1 kişi ile karşılaştı, o an ki hayal kırıklığı ve şaşkınlığı gözlerimin önünden gitmiyor.

2011-04-04T20:38:00.002-04:00

Çok üzgün bu akşam. Baba işleri sebebi ile eve erken gelemeyince havuza gidemedi. Geçen hafta çektiğim fotoğraflara bakıp hasret giderdi. Kaç defa geçti üstünden fotoğrafların belirsiz, bitmek bilmeyen hikayeleri ile süsleye süsleye.

Zingo

2011-04-02T21:40:00.000-04:00

Bir çocuk ki gece 3 de bile anne ve babasına Zingo oynatabiliryorsa, konu hakkında çok şey yazmak anlamsız.

Şaşkın Annenin Sorusu "Takla mı Attın?"

2011-03-29T22:18:00.003-04:00

2011-03-28T21:52:00.002-04:00

Sabah yarım yaşa bastığını duyunca "pasta alıp mum üfleyecek miyimin?" sonucu.

2011-03-27T22:02:00.002-04:00

Önce bir, iki, üç. Seviye: İleri
Sonra one, two, three. Seviye: Orta
En son uno, dos, tres. Seviye: Başlangıç

Hayatımıza Luz katılınca, badozlama İspanyolca'ya ailece "Hola" dedik.

Çok Söze Gerek Yok, Kendi Elleri İle BERK

2011-03-24T22:01:00.000-04:00

Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu oğlum

2011-03-20T22:53:00.001-04:00

Canı istedi mi öyle güzel ısıtıyor ki kemiklerimizi, hele bir nazlanmaya görsün. Hava nasıl sorusunun cevabı bir paragraf bu aralar.

Havanın gelgitleri olsa gerek Berk’in dengesiz kılan.

Çok sıcakmış ayakkabısını çıkarması lazımmış, çok soğukmuş paltosunu giymesi lazımmış.

İstanbul'dan Annem Gelmiş, Evde Bir Bayram Havası

2011-02-28T22:13:00.001-05:00

Ana gibi yar olmaz, cennet anaların ayakları altındadır cümleleri boşa söylenmemiş. Sabah uyanıyoruz kahvaltı hazır, akşam eve geliyoruz yemek hazır, ev temizlenmiş, Berk okuldan alınmış. Reçelimizi bile yaptık kavanoza koyduk. Berkim pek mutlu, kim bir dediği iki edilmezse mutlu olmaz? Her zaman olduğu gibi başlarda biraz mesafeliydi, artık buzlar eridi. Anneanne ile can ciğer kuzu sarması.

Nedir acaba 4 fark?

2011-02-26T20:31:00.002-05:00

Haydi, bir oyun oynayalım. Şu iki fotoğraf arasında 4 farkı bulalım.
1- Birincisi Şubat 2011 de, ikincisi Ağustos 2010 da çekildi.
2- Birincisinde Berk daha uzun, daha zayıf ve uzun saçlı.
3- Birincisinde Berk gözlük takıyor.
4- ?????

Kolluk ve can yeleği takmaya gerek yok.

Eveeeettt, Berk artık yüzüyor.

Gerçek mi Bugün Yaşadıklarımız?

2011-02-17T23:56:00.003-05:00

O kadar gözüme sokuldu ki şu Fashion Week, seyredememiş olmak eksiklik, ben pek bi havalı mı olmuşum ne? La Boheme sahneleneceği akşam Lincoln Center’da Mercedes-Benz Fashion Week kapısının heybetini görünce içeri girebilecek olanlara epey imrenmiştim. The Sartorialist, New York dergisi, gazeteler vs içeri girmiş kadar hissettirdi.

Oyyy oyyyy, nasıl bir havaydı bugün. Yüzüme esen ılık havayı hissetmek ne güzeldi. Geldiğimizden beri böylesini görmedik. Ofisten gelir gelmez Berk’i okuldan aldığım gibi parka attık kendimizi. Ben dergiye, Berk kuma vurdu kendini. Hava kararmasa belki bir saat daha kalabilirdik, ben bile kalmaya razıydım. Özlemişim dışarıda oturmayı, 1,5 saat yetmedi ya da yetemedi.

Uzun aradan sonra parka gidince fark ettim, güçlenmiş benim aslan oğlum. Patır patır çıkar olmuş her yerden, bir dakika asılı durabilir olmuş. Fazla söze gerek yok büyümüş benim oğlum.

Yeni Adım

2011-02-14T22:42:00.002-05:00

Bugün ikimiz için yeni bir başlangıç. Kesin karar verilmiş bir şey yok, ama ilk adımı attık.

İlk defa saat 3:30 a kadar okula gittin. Yarım gün olan okul serüvenin tam güne çıktı. Anlattık dün gece her şeyi, bu sabah kahvaltı ederken konuştuklarımızı tekrarladık. Canım oğlum benim, nasıl olgundun ben seni en son öperken. Konuştuklarımızın kısa özetini bile yaptın ayak üstü.

Aklım sendeydi bütün gün, özellikle 11:30 dan sonra. Alınmaya alışık olduğun saatten sonra. Koşa koşa geldim okulun kapısını, ne beklediğimi bilmeden. Yine o âşık olduğum gülüşünle “anneeee” demenle “ohhhh” demem bir oldu. Öğretmeninin güzel sözleri kalbime su serpti.

Gelecek sene eğitim göreceğin sınıfın tanıtımı ve genel matematik materyalleri tanıtımı yapılınca daha çok güvenir oldum okuluna, daha çok sever oldum okulunu. Her ayrıntıya özen gösterilmiş, her köşesi önemle ve zevkle hazırlanmış. Çok güzel bir sene geçireceğini umuyorum bu sınıfında.

Hayaller benim hayallerim

2011-02-10T11:20:00.002-05:00

Hayalimi gerçekleştirmek, mutluluğu tüm damarlarımda hissetmek, gururun boğazıma oluşturduğu tarifsiz düğümü çözmek, özetidir 6 ve 7 Şubatın. Ne zamanın hayali diye düşünüyorum, çok çok eskiye gidiyorum lise hatta ortaokul yılları. O küçük çocukları annelerinin kayaklarının aralarında kayarken gördükçe nasılda imrenerek bakardım, kafamdan geçenleri dün geçmişçesine hatırlıyorum.

Berk bildiğimiz Berk. Her yeniliğe “hayır” ile başlayan, zorlamayı gerektiren Berk. Ders alırken mutsuz Berk, tepeden aşağı beraber, hızlı olmak şartı ile, kayarken mutlu Berk. Cesaret yerine geldikten sonra beraber kaymayı beğenmeyen, kendi kaymak için ısrar eden Berk. Badozlama iniş tekniği ileri seviyede gelişmişken, kar sapanı ile iniş tekniği herhangi bir gelişme gösterememiştir.

2011-02-03T22:08:00.001-05:00

Berk’in burada ki en iyi ve en çok vakit geçirdiği iki arkadaşı, Max ve Almila. Almila ve Max bugün tanıştı ve ilk defa hep beraber oynadılar. 3 çocuğu bir arada düşündükçe epey endişeleniyordum, ben biri ile baş etmeye zorlanırken 3 tane mi? Ne yersiz kuruntuymuş benimki, tek çocuk ile olmaktansa çok çocukla olmak daha kolaymış. İlginç. Berk’im mutluluğunu Max ve Almila’nın hep bizimle kalmasını istemesi ile belli ediyordu.

Favori Üçlü

2011-02-01T15:35:00.001-05:00

Favori üçlüsü: Hamburger-Brokoli-Ayran

New York hayatına yeni bir tat kattı, hamburger. Orada burada abuk sabuk şeyler yiyeceğine evde yapmayı denedim. Gururla yazıyorum ba-yıl-dı. Tabi hamburger yapmakta ne var diyenler olacaktır, fakat benim gibi yemek yapma konusunda beceriksiz olan biri için Berkimin bayılması ne büyük mutluluk anlatamam.

Hamburger-patates ikilisi hamburger-brokoli olarak yeni format kazandı. Böylesini de severek yiyor.. Elbet önüne koysam patates kızartmasını hız kesmeden yer ama tuühh markette patates kalmamış. Kötü ve yalancı anne.

Haftada 3 öğün kesin yiyor bu üçlüyü, itiraz etmiyorum. Gün gelecek bıkacak elbet.

Kelimelerin Yetersiz Kaldığı Mutluluk ve Paylaşım

2011-01-31T01:04:00.000-05:00

Sanata Saygı

2011-01-26T22:57:00.001-05:00

Bu sabah Berk’i okula bırakırken öğretmenin anlattığı, dün yaşanmış.

Öğretmeni Berk’e dağıttıklarını toplamasını söylemiş (elbet İngilizce)
Berk’in cevap: No, no Berk. It is not mine. It’s his. (parmağı ile dağıtan arkadaşını işaret ederek)

Canım oğlum benim, kendini rahat ifade edememenin verdiği sıkıntı ile utanıp cevap vermemeyi paşa paşa başkasının dağınıklığını toplamayı kabul edebilirdim, ama yapmadın. İşte benim oğlum aferin sana, hakkını sonuna kadar korumayı başardığın için.

Fotoğraf mı?

Tam evimizin ortası. İstanbul’dan gelirken uçakta vakit geçirmesi için Nazlı’nın aldığı stickerlardan arta kalanların eline geçmesi ile yarattığı sanat eseri. Hepimiz sanata saygı gösteriyoruz üstüne basmadan atlayarak geçiyoruz.

2011-01-25T11:17:00.001-05:00

Dışarıda yaptıklarını ve öğrendiklerini evde uygulamaya bayılıyor tabi bizi de dâhil ederek. Hayal gücünün kullanıldığı bir aktiviteye katıldı geçenlerde. Amerika’dan Afrika’ya uçup kaybolmuş bir maymunu arayıp buldular. İngilizceye çok iyi hâkim olamamasından dolayı onunla beraber katılmayı düşünüyordum fakat rahatlığını görünce yalnız kalmasında bir problem olmayacağına karar verdim. Seviniyorum bu hallerini görünce, özgüveni gelişiyor öyle veya böyle işlerini hallediyor. Cümle kuramasa da, tek tek kelimelerle anlatarak veya vücut dili kullanarak işini hallediyor olması mutlu ediyor beni. Kabuğuna çekilmesinden korkuyordum fakat endişelerim hep boşa.

Maymunu bulup çıktığında sordum nasıl geçtiğini, yorum bile getirmedi yüzünü çevirdi. Hoşlanmadığına karar vermiştim ta ki akşam olup hep beraber evde otururken birden “ticket” çıkarıp hep beraber uçağa binip uzaya gitmeye ve güneşi bulmaya dile getirene kadar. Hep beraber sandalyeleri sıraladık uçağın pilotu elbette ki Berk, uzaya yolculuğa çıktık. Mars, Jupiter, Ay, Güneş o akşam şansımıza karşımıza çıkanlar. Uzay yetmeyip Afrika’ya geçtik. İşin ilginci bu sefer uçağımız yere inince 4X4 tarzına dönüp ve safariye başladı. Leopar, zürafa, aslan, maymun karşılaştığımıza bazı hayvanlar. Anladım ki yüz çevirmeler sorularımı cevapsız bırakmalar hoşlanmadığını değil çokça hoşlandığını gösteriyormuş.

Cumartesi ve Pazar geceleri uyurken “en kıymetlisine” eşlik etti fotoğraftaki “ticket” ve “flag”. Pek özenle saklıyor onları şimdi-lik.

Gözbebeği üşür mü insanın?

2011-01-24T19:22:00.001-05:00

Evet, bu sabah üşüdüğünü hissettim.

Gün: 24 Ocak 2011 Pazatesi
Saat: 8:15 (sabah)
Posta Kodu: 10075
Sıcaklık: 3 fahrenhayt yani -16 santigrat

Berkimin hayatında hissettiği en düşük sıcaklıktı. Emin olmak istedim, öğretmenine sordum dışarı oynamaya çıkıp çıkmayacaklarını. Onlarda insafa gelmiş. Dondurucu soğuk olmasından sebep çıkmayacaklarmış, 14 fahrenhayt altı olduğunda çıkmıyorlarmış. Allahtan!!!!

2011-01-24T12:57:00.001-05:00

Küçük burada evler. Her şey insana yeteceği kadar, fazlasına yer yok. Odasında yatağından, oyuncak dolabından, giysi dolabından geri kalan alanı belli. O alanın yarısını masası-sandalyeleri ve tahtası işgal ederken diğer yarısını göz bebeği tren sistemi işgal ediyor. Anneanne-dede yılbaşı hediyesi alıp elleri ile veremeyince, Berkimi çok mutlu edecek hediyeyi alabilmesi için başka yol buldular. Tren sistemi bunun meyvesi.

Sürekli kurulu, sıkılınca babasını bekliyor farklısını kuruyorlar. Ben pek olaya dâhil olmak istemiyorum, tren sistemine elimi verip kolumu kaptırmak istemiyorum. Barnes&Noble gidişimiz azaldı. Malum Barnes&Noble bizim için kitapevi olmaktan çıkmış trenci olarak anılır olmuştu ki hala öyle anıyoruz.

Almila’nın yılbaşı hediyesi otomatik trene bağlıyor trenlerinin bir kısmını, basıyor düğmesine onlar gezerken geri kalanlarını kendi eli ile gezdiriyor. Harcadığı vaktin haddi hesabı yok. Tren tren tren tren. Bu kelimeyi günde 100 defadan fazla duyuyoruz.

2011-01-23T21:54:00.002-05:00

Güzel bir gündü, hepimize katkısı bolcaydı. Berkim ve Almila için Metropolitan Sanat Müzesi’nde sunulacak olan bir gösteriye bilet aldık. Anne kişisi de bileti kullanarak Metropolitan Müzesi’ne ücretsiz girme hakkını kullandı. Bu sadece “Merhaba” turuydu benim için. 4 saat gezmekle ancak ön tanışma faslını tamamlayabildik. Tanıştığımıza oldukça memnun oldum. Yıllık üyeliği ve rehberi en kısa sürede almalı, gezeceğim bölümü okuyup hazırlanıp gezmeliyim tabi tahmini ziyaret sayısı 10 veya 15 olmalı. 4-5 yaşlarında çocukları aileleri ile gezerken görünce, heveslendim Berkim ile gezmeye az kalmış.

Babalar ve çocuklar gösteri öncesi tekne fuarını altüst ettiler. Fuardı, yemekti derken son dakika yetişebildiler müzeye. Çok yaratıcı ve çok etkileyici bir gösteri seyretti Berkim. Dünyanın dört bir yanından unutulmaz masalları çello, keman, perküsyon eşliğinde bir ressamın müziğin ritmi ile resmetmesi ve bir balerinin dansları ile sahnelemesi. Kaçırılmaması gereken şahane bir gösteriymiş. Babalar-çocuklar günü olunca bugün 4 bilet aldık. Kendime bilet almadığım için bin pişman oldum.

2011-01-21T14:46:00.001-05:00

Okuldan gelmiş öğle yemeğinden sonra uykudan önce sanatsal çalışmaları ile uğraşan Berk’i görüyoruz. Bazı gün boya yapıyor, bazı gün müzik yapıyor, bazı gün dans ediyor kısacası sanatın her kolu ile ilgileniyor uyku öncesi.

Bugün Evanescence grubuna katıldı, baterist olarak. Iphone’u çalara yerleştirmiş her ikisinin sesini en yükseğe ayarlamış Going Under’a eşlik ederken Berkim.

Baterinin parçaları ise karton kutu, metal süzgeç ve 2 adet büyük tahta kaşık.

Kutunun hali içler acısı. Berkimin makas merakının sonucu kenarlarının lime lime edidiği, çatal ve tirbuşonun itina ile saplandığı oysa ki Berk’in eline geçmeden önce geri dönüşüme gitmeyi bekleyen kendi halinde bir karton kutu.

Asterix ve Obelix Değil, Berk ve Ahmet Artık

2011-01-19T14:46:00.002-05:00

Baba-oğul yeni favorileri. Her akşam 2 sayfa okuyorlar. Yaw 2 sayfadan ne olacak şipşak 5 dakika sürer en fazla diyor insan.

Her cümleyi hem İngilizce hem Türkçe tekrarlarsan, her kareye kendi hayal âleminden bir şeyler katarsan, bir türlü paylaşılamayan Asterix ve Obelix’in kim olduğunun kavgasını yaparsan öyle tahmin edildiği gibi 2 sayfayı 5 dakikada bitirmek ne mümkün.

Ne Güzelmiş Böyle

2011-01-16T22:15:00.002-05:00

Cumartesi babalar ve çocuklar günü oldu artık. Daha kaç hafta böyle devam eder bilmiyorum ama herkes mutlu olduğuna göre bir süre daha devam edermiş gibi geliyor.

Berk ve babası, Almila ve babası.

Cumartesi kahvaltıdan sonra çıkıyorlar akşamüzeri 4’e kadar sokaktalar. Geçen hafta tiyatro ve pizza, bu hafta müze ve Hint yemeği.

Hiç fotoğraf yok tabi, babanın fotoğraf çekmek konusunda ne kadar hevesli olduğu malum.

Müze bilim müzesi olunca baba bir hafta bile geçirebilir bıkmadan. Bir çanta dolusu malzeme ile gelmişler eve. Çekirdek aile Pazar sabahını bile hep beraber müzeden gelen malzemelerle ilgilenerek geçirdik. Gelen malzemelerle ortaya çıkan yelkenli fotoğraflardaki. Banyonun has elemanı olacak gibi bir süre.

New York’da yaşayıp bizi takip eden var mı hiç bilmiyorum var ise kesinlikle her iki atraksiyonu da tavsiye ediyor baba ve oğul.
Tiyatro: http://www.14streety.org/index.php?src=gendocs&ref=AWonderfullyFlatThing&category=LABA&submenu=Arts
Müze: http://www.nysci.org/

Beni Catch Me

2011-01-13T10:13:00.001-05:00

Canım oğlum Türkçe ile İngilizce arasında sıkışmaya başlamış durumda. Biz sadece Türkçe konuşuyoruz. Tek istisna arkadaşları bize geldiğinde her cümleyi hem Türkçe hem de İngilizce söylüyorum, her iki tarafın rahat anlaması için. Türkçe cümlelerin arasına sıkıştırdığı İngilizce kelimeler için uyarmamın henüz erken olduğuna inanıyorum. Düzeltmemin öğrenme isteğini kıracağını düşündüğümden müdahale etmiyorum. Benimle İngilizce konuşan bir çocuğum olsun istemiyorum. Umuyorum evimizde sadece Türkçe konuşulur, umduğumun gerçekleşmesi için uğraşmam şart.

Kara Doymak mı? Hiç Sanmıyorum

2011-01-12T15:10:00.003-05:00

Kar fırtınası uyarılarını dikkate almayıp New Jersey’e laylaylom yola çıkan bizlerin hali New York’a dönüş yolunda görülmeye değerdi. Olayın farkında olmayan Berkim kar yağmasının mutluluğunu yaşıyordu. Okulların tatil olacağı belliydi karın yağış şiddetinden.

Sabah kahvaltı sonrası anne-oğul attık kendimizi sokağa. Ayak basılmamış el değmemiş kar ile oynamak neden bu kadar zevkli? Ayağını bastığında pofff sesi eşliğinde bacağının bir kısmının kara girmesi neden bu kadar zevkli?

Turist misali ince giyinip çıkarsam tabi zevk benim için 1 saat sürebiliyor. Berkimin waterproof kar tulumları geldiğinden keyfi yerinde. Yuvarlanma teklifini bir heyecan kabul edip iki yuvarlanmamla, gözlerim yuvalarından çıktı ve hata yaptığımı anlayıp hazır ol vaziyette ayakta beklemeyi tercih ettim.

Benim için 12 saate bedel, Berkim için, dönüş yolunda tutturmasından sebep, tahminim yarım saate bedel parkta harcanan 2 saat 14 dakika.

Kova kova olalı, kamyon kamyon olalı böyle eziyet görmediler herhalde. Parkta ne kadar kaydırak varsa kayarak karlarını temizledi. Parkta ne kadar bank varsa elleri ile karlarını temizledi. Bunu hizmet için yaptığını iddia ediyor. Herkes banka oturabilecekmiş, çocuklar kaydıraktan kayabilecekmiş. Vermem gereken cevap aslında hangi deli bu karda gelir burada oturur ve hangi deli bu karda kaydıraktan kayar olmalıydı.

Pofidik Ayaklara Vicks

2011-01-11T14:00:00.002-05:00

Bir haftadır ateşsiz ciğerleri çıkacakmışçasına öksürüyordu. Gak dedi hadi doktora guk dedi hadi doktora annelerden olmak zor, ya da bana zor. Öksürüğün verdiği rahatsızlıkla Berkim için gece uykuları lükse kaçar olunca, doktor ile tanışma zamanının geldiğine karar verdik.

Bir doktor bu kadar güler yüzlü mü olur, bu kadar tane tane konuşarak her şeyi detayına kadar anlatır. Ben güvendim doktora, Berk sevdi doktoru.

Öksürük mü? 3-4 hafta devam edecekmiş. Tedavi ilginç. Ayaklara Vicks sürülüp çorap giyilecek, bol bol sıvı alınacak, akşamları yatmadan yarım saatten az olmayacak şekilde sıcak su ile banyo yapılacak, burun açık tutulacak. Gösterdim Türklüğümü sıraladım soruları ardı ardına. Havuza girsin mi? Evet, tabi. Dondurma yesin mi? Evet, tabi. Dolaptan süt içsin mi? Evet, tabi. Bari bir tanesi hayır olaydı şu cevapların, doktor hanım da uzaylı görmüş gibi bakamayaydı.

2011-01-09T19:41:00.002-05:00

Bundan önce bir hayat yaşadıysak eğer Berk ya balıktı ya da metro makinisti. Metro makinisti olma şansını yazmayı başka bir zamana saklıyorum.

Gündüz anne-oğul havuza girmiş olsak bile akşam babası gelir gelmez havuz teklifini atladığı gün sayısı çok nadir. Haftada 3-4 gün havuza giriyor ama yinede yetmiyor. Her gün hem de iki defa girse belki bıkar, denemek lazım. 1 saat havuz keyfi arkası bir insan yarım saat de banyo keyfi yapar mı? Bu patatesli börek yemeye benziyor. Her ikisi de karbonhidrat her ikisi de nişasta.

Bu kadar havuz ile haşır neşir olmaya henüz yüzmeyi öğrenmemesi şaşılacak şey. Bir türlü anlatamadık yüzmek için sadece kolları çalıştırması gerektiği. Berk ise bacakları ile işini görmeye çalışıyor. En azından yeleğin iki süngerini çıkardık, geriye kaldı dört. Ha gayret Berkim.

Kara Basma İz Olur

2011-01-08T13:40:00.003-05:00

Cuma Berk’i okula bıraktım 8:30 da ve o kadar güzel kar yağıyordu ki hakkını vermem gerekiyordu. 11:30’a kadar ben sadece benimle olduğuma göre, kim alıkoyabilirdi beni, ben. 3 saat, durmaksızın yağan lapa lapa karın altında yürümek, anlatılması tarifi pek mümkün olmayan bir zevk. Sonucu üşütmek ve tüm gün mide bulantısı ile savaşmak. Bu kadar bulantıya bile değer 3 saat kar eşliğinde yürümek.

Cumaları Pizza ve dondurma günü Berk için. Sade pizza ve sade dondurma. Eeee, annesi deli misali 3 saat yağan kar ile yürümekten zevk alırsa, yavrusu da dondurmasını kar eşliğinde yemekten zevk alır.

Armut dibine düşer.

2011-01-04T23:06:00.001-05:00

Atlamak olmaz burada katıldığı ilk gösteriyi. Aslında tarih 16 Aralık 2010 fakat tembel anne yazana kadar yıl 2011’e döndü ay ise Ocak.

Okula başlayalı daha 2 hafta olmuş iken dönem sonu gösterisi ne kadar anlam ifade eder bir çocuk için tartışılabilecek bir konu. Adı gösteri uygulanan ise sadece çocukların ve ailelerin bir araya gelip okulun girişinde bulunan piyano önünde hep bir ağızdan şarkı söylemek. Benim savunduğum fikri sonuna kadar destekleyen bir uygulama. Gereksiz tantanadan uzak rutini andıran yinede özel bir şeylerin olduğunun anlaşıldığı bir sabahtı yaşadığımız.

Berkim bir ara tüm cesaretini toplayarak ayağa kalkıp dans etmeye bile teşebbüs eder gibi oldu fakat şarkı sözlerine katılamadığından hevesi kursağında kaldı. Zamanı gelecek elbet katılımın, aceleye gerek yok.

Bu sabah okulun ilk günüydü. 2 hafta tatil sonrası tahmin ettiğimiz gibi okula gitmemek için her türlü yolu dedi, baktı çare yok gitmeyi kabul etti. Öğretmenlerine merhaba dememe kalmadan dolaptan seçti aktivitesini oturdu halısının üzerine başladı oynamaya. Sevdim okulu, öğrencileri, aileleri, öğretmenleri, en önemli sebebim Berkim sevdi hepsini.

2011-01-01T23:47:00.002-05:00

Güzel ve eğlenceli
Anne-babalar için bol içkili ve yemekli
Çocuklar için bol oyunlu
Yeni yıl karşılamasıydı.
Hoş geldin 2011.

Berkim ilk defa gece 12’yi rahatlıkla gördü. Hatta saat 1:30’a kadar eğlenceye katıldı. Times Square’den atılan havai fişekleri ucundan da olsan seyredebilmek ne zevk verdi canım oğluma.

Berkim unutma, her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsan, eğlenmek, mutlu olmak, zevk almak senin elinde.

Bugün ne kafiyeli bir gün böyle.

1.1.11

2010-12-31T15:32:00.001-05:00

Sana haksızlık etmeyeceğiz 2011, biliyoruz beraberimizde getirdiğimiz sepet epey yüklüce.

Volkan gibi patlayan bir yıl olsan, lavınla beraber mutluluğu, sağlığı, dile getirdiğimiz ve getirmediğimiz isteklerimizi kapımıza taşısan çok makbule geçer bilesin.

Kara Doymak

2010-12-30T00:37:00.001-05:00

Doyduğuna inanıyorum kara. Doymuş olmalı ki bugün,Çarşamba,kar oynamak gibi bir isteği olmadı.

Pazar gece tipi eşliğinde ilk hevesini aldı.

Pazartesi 80. sokak trafiğe tamamen kapatıldığından rüzgârın etkisi ile ara ara boyu kadar karlara battı çıktı. Komik batışları ve ağzından “Anne resmen, kara batıyorum” dökülüşleri çok güldürdü beni. Batar çıkar hali mi, gereksiz kelimeleri bizden kapıp kullanması mı beni daha çok neşelendirdi kararsızım.

Salı en neşeli tarafına tatmaya gelmişti karın. Kaymak. Central Parkta ne çok çocuk vardı. Çöp kutusunun kapağı ile kayan bile vardı. Acabalarım vardı giderken parka. Korkar mı, beraber kayalım ister mi, vs. Yersiz korkularmış. Ne çok zevk aldı kaymaktan. Anne olmanın getirdiği aptallık, hem o kadar yorul o kadar üşü hem de yüzünde ki mutluluğu görünce zevkten dört köşe ol.

Kaymayı kendince daha eğlenceli hala bile getirdi bizim sıpa. Kayıp kayıp sona yaklaştığında, hoooop kendini geriye atıp kafası vura vura kaymaya devam ediyordu.

Kum yediğine, toprak yediğine şahit olmuştu bu gözler ama hafızam beni yanıltmıyorsa kar yediğine ilk defa şahit oluyor.

İlk Çöp Adam

2010-12-29T15:56:00.000-05:00

Hazırız, Bekliyoruz Seni 31 Aralık 2010

2010-12-28T00:37:00.008-05:00

Ne çok istedi ve emek verdi bu ağaca.

Yılbaşı demek süs demek benim için, o süsler çıktımı ortaya daha bir coşku ile daha bir heyecan ile bekliyorum yeni yılı. Bundan sebep yılbaşı süslemesinin görev dağılımında en ön sırada yer almışımdır hep. Önce bu mutluluğu annem-babam-kardeşlerim ile sonra biricik kocam ile şimdi ise canım oğlumla paylaşıyorum. Ne yalan söyleyeyim en zevklisi en güzeli oğlum ile olan.

İlk yılbaşını kutlarken ağacımızın yerinde Berkimin ve bizim vazgeçilmezimiz salıncağı duruyordu, hal böyle olunca ilk seneyi pas geçtik. 2007’nin bitişi 2008’in başlangıcı anneanne-dede evinde kutlanınca kocaman süslü yılbaşı ağacı ile girdik yeni yıla.

İkinci yılbaşını kutlarken Berkimiz yürümenin özgürlüğü ile tanışmıştı ve zevkini doyasıya oraya buraya yaprak misali savrula savrula uçarak yaşıyordu, hal böyle olunca ikinci seneyi de pas geçtik.2008’in bitişi 2009’un başlangıcı yine anneanne-dede evinde kutlanınca yine kocaman süslü yılbaşı ağacı ile girdik yeni yıla.

Üçüncü yılbaşını kutlarken ise pek tadımız tuzumuz yoktu. Babinin kolunun durumu malum. Hayatımda ilk defa ağaç süslemek ya da evi süslemek istemedim. 2009’un bitişi 2010’un başlangıcını ağaçsız evimizde çekirdek aile oynayarak, dans ederek geçirdik.

Bu sene sağlığımız yerinde, bir aradayız, mutluyuz yani engelimiz yok. Bol süslü kocaman bir ağacı hak ediyoruz. Yeni yılı coşku ile karşılamaya hazırlanıyoruz.

Alışveriş sepeti elinde her süsü tek tek -4 tanesi hariç, onlarda hemen kendini belli ediyor zaten- kendi seçti, bol ışık istedi. Max ve babası ile ağacının tepesine asmak için kar tanesi yaptı. Bana düşen ağacı karşı sokaktan alıp taşımak, ışıkları ağaca sarmak, süsleri asarken yardımcı olmak. Aklımıza geldikçe ağaca suyumuzu vermeyi ihmal etmiyoruz ki 31 Aralık akşamı tüm tazeliği ile 2011 yılını karşılayalım.

26.12.2010 Karlar Altında

2010-12-27T10:01:00.003-05:00

Oyyy oyyy, ne güzel yağdı. Durmak bilmeden. Camın sıcak tarafından karı seyretmesi ne zevkli. Yeter mi bu rahatsız bünyelere camın sıcak tarafı, yetmesi için karı ellemek, bata çıka yürümek, kar topu oynamak, soğuktan bacakları hissedemez olmak gerekli.

Berkin adamı “”Babo”” misafirimiz olduğundan geç saatlere kadar yedik, içtik, oynadı ve oynattırıldık, muhabbet ettik. Babo’nun evine gitmesine yakın hep beraber sokaklara döküldük.

Bayıldık bahçemize. Ağaçların ışıkları ilk geldiğim günde kalbimi çalmışlardı fakat kar eklenince hayranlığım katmerlendi.

Güzel oğlum benim, ne kadar mutlu oldu sokaklarda yürüdükçe, kartopu oynadıkça, arabalar yollarda kaldıkça. Annesi olacak kişi oğluna eldiven alamadığı için bir türlü, canım oğlum mutluluğuna fren vurmamak için hiç ses çıkarmadan ellerine 3 kat büyük gelen annesinin eldivenleri ile vardı karın tadına.

Akşamüzeri saat 4 den sonra kaç defa geçtiler evimizin önünden hiç bilmiyorum. 6 adet çöp kamyonundan döndürme kar küreme araçları arka arkaya sokakları temizledi. Her sesi duyduğunda koşa koşa cama koştu. Sıra dibinden geçerken seyretmeye geldiğinde mutluluğunu ve şaşkınlığını anlatmak imkânsız, araçların fotoğrafını çekeceğime oğlumun yüz ifadesinin fotoğrafını çekmem daha doğru olurdu.

1. Avenue, 79. sokak ile 80. sokak arası yani evimizin yanı. 1. Avenue yaya trafiğine açılmış ve gidemediklerinden neredeyse araba trafiğine kapanmış.

Yorgun savaşçılar eve dönerken. Apartmanımızın döner kapısına girmeden önce tam karşımızda ki saat 23:35 gösteriyordu.

Veda Olmayacak

2010-12-20T21:44:00.001-05:00

Hiç kafamı yormadığım bir mevzu, idi. Geçmişte yaşadığım hayat düşündürmeyi gerektirmemişti ki. Yeni hayatın beraberinde getirdiği farkındalık olsa gerek. El ele dokunup ten sıcaklığımızı hissedemeyeceğimiz, sevgimizi, mutluluğumuzu, üzüntümüzü ve özlemimizi ses ile gidereceğimiz dönemlerimiz hatta uzun dönemlerimiz olacak, hissediyorum ve biliyorum.

Düşünmek için erken belki, nefesimizi hissedeceğimiz ve sıcaklığı yaşayacağımız günlerimiz var önümüzde ama aklımda hep sonrası.

Gelecekte yaşayacağın hayatın bir köşesine sevinçlerimize, hüzünlerimize, umutlarımıza, heyecanlarımıza, ilklerimize, öfkelerimize, gururlarımıza, kavgalarımıza, mutluluklarımıza, sevgimize yani bizim hayatımıza tanıklık etmiş bir şeyin dâhil olması gerektiğine inandım.

Ne çok isterdim elimden gelmesini, almak zorunda kalmamayı. 2010 yılı Kurban Bayramında aile büyüklerinden topladığın paranın meyvesidir bu. Bu yağlı boya Berkim senin için. Hep beraber aynı evi paylaştıkça en çok vakit geçirdiğimiz noktada bizleri izleyecek, anılarımızı ve sevgimizi içinde biriktirecek. Sen kendi yolunu çizmeye karar verdiğinde ve zamanı geldiğine inandığın gün, senin kolunun altında seninle beraber bize veda edecek. Aslında o bir veda olmayacak, bizleri ve hatıralarını beraberinde götürüyor olacaksın.

Pek Hissiz Olmuş Cümleler

2010-12-12T22:29:00.002-05:00

Okudum yazdıklarımı, anladım ki pek hissiz olmuş cümleler. Çok şey birikti tek tek yazmak, uzun uzun yazmak pek işime gelmiyor. Bir yandan da yazmayınca Berkime ihanet ediyormuşum gibi geliyor. İsteğim yazdıklarımı ciltlettirmek olunca, yeni hayatının ilk günleri ve birkaç not düşülmeli bu günlere ait.

Evimizde uyumaya başlayalı 1 hafta oldu.

Çok valiz ile seyahat etmenin zorluğu test edilip onaylandı. 8 valizin birisi havaalanında unutulup eve gelindi. 8 valiz yerleştirildi. 2 oda bir salon eve ne kadar yerleştirildi denirse, üst üste yığıldı demek daha doğru.

Berkim okuluna başladı. Şimdilik her şey yolunda, öğretmeninin söylediklerinden anladığım bu yönde. Berk Türkçe diğer öğrenciler İngilizce konuşarak çok güzel anlaşıyorlarmış.

Berk ilk defa Santa ile tanıştı. 2 Aralık Perşembe akşamı apartmanın en üst katında çocuklara parti düzenlendi ve sürpriz Santaydı. Nedendir bilinmez, Berk Santayı Hasan Amca olarak adlandırmayı uygun buluyor. Santa ile fotoğraf çektirmek pek hoşuna gitmedi.

Çarşamba öğleden sonra Berkimin gözleri çapak tutmaya başladı ve Perşembe sabahına kadar gözleri mühürlendi. Çay ve okyanus suyu imdadımıza yetişti.

Cumartesi Berkimin durmaksızın kulağının ağrıdığından şikâyet etmesinden kaynaklı ilk defa sağlık sistemi ile tanıştık. Berkimin doğduğu evimize çok yakın Lenox Hill’de, kulak muayenesi için harcadığımız 3 saat sonunda bir daha ihtiyacımız olmamasını tüm kalbim ile diliyorum. 400 dolarlık fatura önüme konup bunun 75 dolarının bize ait olduğunu duyunca sigortamız olduğuna bin kere şükrediyorum. Sadece kulak muayenesinin 400 dolar olmasını aklım hala almıyor, ayrı mevzu.

Ne Vicdansız Şeysin Sen Vicdan

2010-11-29T02:03:00.001-05:00

Salı akşamı eve karnı taş gibi geldi ve karın ağrısından şikâyet etti, Çarşamba sabah kakasını yaparken nefis bir koku geldiğini belirtti. Ben bunları hafif üşütmeden kaynaklı gaz sancıları sandım. İşin ciddiyetini kavrayamayıp, üşenmeden bunları bloga yazdım. Vicdan sızıntısı 1.

Çarşamba ve Perşembe hafif ishal eşliğinde ara ara karnının ağrıdığından şikâyet etti. Bu sorumlu anne, azıcık gaz sancısı ve hafif ishal için doktoramı gidilir tezinde direndi durdu. Vicdan sızıntısı 2.

Cuma akşamüzeri halanın yolu tutuldu. Kusma yok, çok sık ishal yok, ateş yok. Bir şeye karar verilmeden biraz daha beklemenin iyi olacağını fakat her türlü ihtimale karşı sabah gerekli tahlilleri yaptırmanın iyi olacağını duymak, iç sesi coşturdu ve azıcık karın ağrısına doktora getirdin çocuğu diyerek geçti dalgasını. Vicdan sızıntısı 3.

Cuma akşamı eve geldikten sonra yemek yemeğe daha yeni başlamışken bir tabak kusması, ardından koşa koşa tuvalete zor yetişip bol kanlı su misali ishal yapması tarifi imkânsız suçluluk duygusu, pişmanlık, vicdan azabı girdabının tam ortasına yerleştirdi beni.

Canım oğlum benim, senden ne kadar özür dilesem ve sana karşı kendimi aklayabilmek için ne kadar uğraş versem boş.

Bactrim ve reflor, ecza dolabımızın yeni üyeleri. Seni en kısa sürede eski günlerine kavuşturacaklar. İlk defa Pazar günü, bahçede oynamaktan yorulup eve gelmeyi istedin. Halsizliği hiç yakıştıramıyorum sana. Sen sen değilsin. Pazar günü kaç saat yan yana televizyon seyrettik bilmiyorum, eğer bu ise seni mutlu eden canım oğlum, bilesin bende çok mutlu oluyorum seninle televizyon seyretmekten.

Özür, özür, özür, yüz bin kere özür.

Mesaj

2010-11-28T15:38:00.001-05:00

İşte sebebi budur Berkimin babasına olan aşkının, Berkimin izni ile benim de demek istiyorum.

28 Kasım saat 20:40
Telefonuma gelen mesaj:

Su an da son yalnız Pazar kahvaltımı ediyorum. Ayy çok mutluyum.

{İşte} Aman parantez içine alayım da, buradan ayaklanıp kulağına gitmesin.

2010-11-25T16:25:00.000-05:00

Yeni fark ettim Berkimin en sinir olduğu kelimeyi.

{İşte}

Bana bir soru sordu, sorusuna cevabım {işte} oldu. Sen misin bu cevabı veren.

Açtı ağzını yumdu gözünü.

Bir daha bu kelimeyi söylememem konusunda uyardı, anneler böyle cevap vermezmiş, bu kelimeyi sadece Enes kullanıyormuş ve ona da çok sinirleniyormuş, ne kadar çirkin bir kelimeymiş, bu kelimeyi cici çocuklar kullanmazmış.

Anladım ki Enes Berkimin sorularına sıkça {işte} şeklinde cevap veriyor ve bu durum da Berkimin sinirlerini harap ediyor.

Unutmak Olmaz

2010-11-24T15:20:00.002-05:00

Ağlaya sızlaya geldi eve Eneslerden. Hem hafif hafif gözyaşı döküyor hem de karnının ağrısından şikâyet ediyor. Elleyince karnını gördüm ki taş gibi. “Taş gibi olmuş karnın annecim, pırt yapmak ister misin?” sözlerimin beni ertesi sabah güldüreceğini hiç tahmin edemedim. Ertesi sabah uyandığında Berkimin ağzından dökülen ilk kelimeler “Anne taş karnımdan çıkmış mı?”

Her sabah olduğu gibi tuvalette oturmuş kakasını yapıyor. Kakasını yapar yapmaz Berkimin ağzından dökülen kelimeler “Nefis bir koku geldi anne.”

2010-11-23T16:16:00.002-05:00

İçerde ayaklarımı uzatmış keyif yaparken, dışarıdan gelen bağrışmalara kayıtsız kalmam imkânsızdı.

Bağrışmaların sebebi bahçemize gelen davetsiz bir misafir yavru kirpiymiş. Ev sahipleri de pek meraklı olduğundan, gelip geleceğine bin pişman olmuş olacak ki, davetsiz misafir topa dönmüş.

Berk’in ağzından dökülen incilerden aklımda kalanlar.

Kirpiyi acaba kucağına alabilir miymiş?
Kirpi acaba ne yermiş?
Kirpi acaba eve girebilir miymiş?

Basit

2010-11-22T16:45:00.000-05:00

Ne kolay aslında sonunu başını düşünmeden insanların yargılaması. Ne üzücü aslında sonunu başını düşünmeden benim aklımın karışması. Şanslıyız, bize yardım eli uzatarak sürünün içinden sıyrılıp ve güzelliğin kendisine odaklanmamızı sağlayan doğru insanlar var hayatımızda.

Bir çocuk düşünüyorum dramatize etmeden.

Evini, odasını, yatağını, oyuncaklarının çoğunu, bisikletini, parkını, anne-baba harici tüm sevdiklerini, arkadaşlarını, alışkanlıklarını, o yaşa kadar olan tüm hatıralarını geride bırakıp başka bir şehre değil başka bir ülkeye yerleşiyor. Başka bir ülke yeni bir dili, yeni evi, yeni odayı, yeni yatağı, yeni oyuncakları, yeni bisikleti, yeni parkı, yeni sevenleri, yeni arkadaşları, yeni alışkanlıkları, yeni kültürü, yeni hatıraları getiriyor beraberinde.

Eskiye ait olan çoğu şey rafa kaldırılıp yeni olan her şeye alışmaya çalışırken, vize sebebi ile dönüş yapılıyor eskiye, kısa süreliğine olduğu sanılarak. İşler tahmin edildiği gibi gitmiyor ve çocuğun hayatındaki en büyük sevgi limanından biri olan baba yeniye uğurlanıyor.

Anneanne-dede evinde geçiriliyor bu bekleme süreci. Her şey dört dörtlük belki kalınan yerde, fakat çocuk “benim odam” diyemiyor kaldığı yere. Üç ay gibi kısa olmayan bir süre için, yeni odasına tam alışamadan, kendisine ait olmayan bir odaya alışmak zorunda kalıyor bu çocuk.

Kendince kahramanı ilan ettiği babasından ayrı geçirdiği 2 ay ise tüm bu karmaşasına tuz-biber oluyor.

Evet, tüm bunların hepsini 3 yaşında bir çocuk, hepi topu 6 ay içinde yaşıyor ve bu çocuk benim oğlum Berk.

İşte bu kadar basit insanların Berk’i yargılamaları ve “Berk” önüne sıfat yerleştirebilmeleri.

Siz Hiç Yaprak Topu Oynadınız mı?

2010-11-21T08:59:00.003-05:00

Cevabınız Hayır ise eğer, ölmeden önce yapılacaklar listesine kesinlikle eklemeli ve bu zevkten mahrum kalmamalısınız. Hiç beklemeden Yedigöller’e gitmeli ve doyasıya yaprak topu oynamalısınız. İzin vereyim de fotoğraflar konuşsun.

Şaşıran Anne

2010-11-20T13:25:00.000-05:00

Arabada Rock FM dinlerken, AC/DC Fire Your Guns çalmaya başlayınca Berk tüm gücü ile bağırarak radyonun sesini sonuna kadar açmamı bunun babası ile en sevdiği şarkı olduğunu söylemesi ile…

Çiftlikte ağaçtan düşüp, alnının sol tarafı ceviz kadar şişmiş ağlarken Berk, ben bir daha çıkmaması için uyarınca, benim ağacın altına yastık koymam gerektiğini söylemesi ile…

Bayram tatilinde ufak Abant-Yedigöller kaçamağının Yedigöller ayağında, Mayıs ayında baba ile yaptığımız kampın yerini hatırlayıp tam da doğru noktayı gösterip baba ile burada yemek yediğini söylemesi ile…

İpek Hala’nın evinde hep beraber otururken birden pantolonunu indirip salonda ki saksı bitkilerinin toprağına işemeyi teklif etmesi ile… (işin en komik yanı olayı kimse fark etmedi)

Burnunu karıştırırken görünce, yapmaması için uyarınca Berk’i, burnunu değil de bıyığını kaşıdığını söylemesi ile…

Arabada uyumak üzereyken, eve çok yaklaştığımızdan uykusunun kaçacağını ve uyumamasını rica edince, Berkim uykusunun nereye kaçacağını hemen yakalamamız gerektiğini söylemesi ile…

İlk sinema deneyimi olan Sammy’nin Maceraları’nın 3 boyutlu olmasından kaynaklı, balıkları yakalama çabaları ve yakalayamadıkça üzülüp söylenmesi ile…

2010-11-19T17:10:00.003-05:00

2010 da denize ilk “Merhaba” dendiği yerde denize “Elveda” denmeliydi.

Çekmeköy’ü ardımızda günlük güneşlik sıcak bırakmışken, Şile’yi sisli, puslu ve soğuk bulmak İstanbul’u sorgular etti bizi. Canım İstanbul aynı günde kaç mevsim yaşatıyor bize?

Ha merhaba ha elveda, işin içinde deniz olunca Berkim için film hep kopuyor.

4 yaşında bir çocuğun ilk defa deniz ile tanıştığında verdiği tepki görülmeye değer. Şaşkınlığı, korkusu, heyecanı tümüyle yüzünden okunabiliyor. Canım oğlum benim, can arkadaşının hissettiklerini anlayıp, rahatlaması için hemen oyun kurman içimi titretti. Enes denize yaklaşıp kum toplayamıyorsa, Berkim onun için kumu toplayıp ellerine boşaltır.

Musluk Bataryasız, Fındık Dalları Yapraksız Olmaz

2010-11-15T16:28:00.004-05:00

Aklımın bir köşesinde, zamanı geldiğinde bu günlüğü kütüphanede yerini alması için ciltleteceğim. Hep diyorum, keşke daha erken tutmaya başlasaydım. 1 yaşa kadar olan dönem silindi gitti. Üzgünüm. Yaş 1, yaş 2 ve yaş 3 tamamlandıktan sonra bu blog görevini yerine getirmiş olacak ve yüksek ihtimal ya rafa kaldıracağım ya da daha az uğrar olacağım. Buna daha zaman var. Berkimin hayatının bir dönemine iz bırakan anları elimden geldiğince buraya not düşen ben, şimdi fark ettim yazmadığımı bataryayı ve fındığı.

Bu yaz çiftlikte olduğumuz süre boyunca ne çektik şu musluktan. Berkimin en büyük eğlencesi iken büyüklerin korkulu rüyası oldu bu musluk. Musluğun bataryasını saklamak bizim görevimiz, musluğun bataryasını bulmak Berkimin görevi. Musluğun yanına gelip bataryayı bulamayınca “o-la-maz, yine saklamışlayy” tepkisini duymak en zevk aldığım andı, sayko anne!!!! Kış geldi gelmesine ama musluğun bataryası ile hala köşe kapmaca oynuyoruz.

Eylül ve Ekim ayı boyunca fındık bahçesinde kaç saat mesai yaptı saymalıydım. Her gün en az 1 saatini fındık bahçesinde geçirdi. Enes ile beraber taze fındık bulabilmek için pür dikkat bahçeyi didik didik incelediler. Bu konuda o kadar uzman olmuşlardı ki hangisinin çürük hangisinin taze olduğunu fındığı kırmadan anlayabilir seviyeye geldiler. Enes kolay yola kaçıp fındığı dişleri ile kırarken Berkim her bulduğu fındığı kırmak için taş ile epey uğraş verdi.

Mut-Lu-Yum

2010-11-10T15:00:00.001-05:00

Kanatlanıp uçabilmeyi en çok istediğim an, bu an olsa gerek.

Sonunda 35300.

Berkimin sesini duyması gereken güce, duyduğu için sonsuz teşekkür.

2010-11-07T15:12:00.004-05:00

Oğlum ve benim için bu iki mum. Yazıya döküyorum bu sefer. Lütfen bu hafta beklediğimiz güzel haberi alalım. Dileklerimizin kabul olma zamanı geldi artık.

Bu akşam lunapark çıkışı eve dönerken, Berkimin sesini duymuş olmasını diliyorum duyması gereken gücün. “Anne lütfen birazcık babamın yanına gidelim, sadece birazcık”

Baba İçin

2010-11-06T16:10:00.001-04:00

Babaya özel bilgilendirme yazısıdır bu…

Biraz evvel fark ettim, baba bir haber Berkimin günlük rutininden. Bizde yok öyle, gözden ırak olan gönülden de ırak olur halleri.

Berkim günün perdesini saat 7:00 de açıyor.
Kahvaltı en geç saat 7:45 gibi bitiyor ve bittiği gibi bahçeye koşuyor.
Okul New York da oyun evi Çekmeköy de olunca, saat 10 da oyun evinde oluyor.
Oyun evinden saat 15:00 de çıkıyor ve Enes ile oynamak üzere tekrar bahçeye koşuyor.
Saatlerde 1 saat geri alınınca bahçe süresi kısaldı kısalmasına, yine de saat 18:00 e kadar bahçede.
Vazgeçilmezi banyo keyfi hala yarım saatin altına inemiyor, hal böyle olunca banyo ve yemek sonrası saat 19:00 da soluğu dedenin yanında alıyor.
Dede ile şömine, fındık, kestane ve meyve keyfi saat 20:00 de sona eriyor, ki bu keyfin inceliklerini ve dikkat edilmesi gereken hususlarını bir gün yazmalıyım.
Uyku öncesi biraz da televizyon keyfi olmasa olmaz. 20 dakika kadar televizyon sonrası, Berkim günün perdesini saat 20:30 da kapatıyor.

Hafta arası harfiyen ve dakikası ile yaşadığımız hayat.

Hafta sonu oyun evi devre dışı, 07:45-18:00 arası hiç eve uğramadan bahçe sefası.

Dün Yarın mıydı Yoksa Yarın Dün müydü?

2010-11-03T17:25:00.000-04:00

Annecim, yarın oyun oynamıştık yaaaa.
Annecim, dün oyun evine gideceğiz di mi?

Yarın dün oluyor, dün yarın oluyor.

Düzelecek tabi ki bu karmaşa, ama olabildiğince geç lütfen çünkü doyamadık bizi güldürmesine. Ulu orta değil elbet gülüşümüz, bıyık altı mecburen.

2010-11-02T16:29:00.002-04:00

Banyo sonrası birden “Anne men küçük müyüm?” dedi.
Neden sorduğunu soramadan, “Oyun evinde bana öyle dediley” ile devam etti.
Kim söylediği soramadan “Poyraz mana sen küçüksün dedi” ile bitirdi.

Her cümlesinin arkasından 3-5 saniye beklemeyi tercih etti.

Cevabım içini rahatlatmış olacak ki, yatmadan “Poyraz menim aykadaşım” diyerek mutlu mesut uyudu.

Sabah Sabah

2010-10-30T08:51:00.002-04:00

Ciğerim sökülüp atılsa bu kadar acıtmayacak bir sabaha uyandım.

Berkim gözlerini açar açmaz ağzından patır patır dökülen

[ Havanın güzelliği
Babasını çok sevdiği
Babası ile bugün oyun oynayacağı
Babası ile havuza gireceği arkasından terasta dinleneceği ]

cümleleri hiç de güzel olmayan bir güne başlamamı sağladı. Tahminim o ki dün gece babası ile rüyasında bunları yaptı.

Anlayışlı oğlum benim. Gökyüzünde her uçak gördüğünde soruyor ne zaman babanın yanına gideceğimizi. Cevabım hep aynı, vizemiz gelir gelmez. Çok anlamışçasına “Haaa, evet bijim vijamiz geldikten sonra gidicez”

2010-10-29T05:29:00.001-04:00

Gözün hep göklerde, aklın hep ileride, ruhun hep özgür olsun. Hep bir adım ileri, sakın geri değil Berkim.

29 Ekim'e, Cumhuriyetimize hep sahip çıkıcağız Berkim.

Kirlenmek

2010-10-27T15:13:00.002-04:00

Kendince kirlenmek ve oyundan zevk almak arasında doğru orantı oluşturmuş. Ne kadar kirlenirse o kadar zevkli geçiyormuş oyunları, ben söylemiyorum kendi söylüyor.
“Anneciğim çok güjeell oynadım, çok kiylendim”

Ahhh, birde öyle dolu dolu “anneciğim” deyişi var ki, buna özel post yazmaya değer nitelikte.

26.10.1976

2010-10-26T04:09:00.002-04:00

Bir ateşim yanarım, külüm yok dumanım yok
Sen yoksan mekânım belli değil, zamanım yok
Fırtınalar içinde beni yalnız, beni yalnız bırakma
Benim senden başka sığınacak limanım yok

Dinlemek için

Uçan ve Kayan

2010-10-25T16:13:00.001-04:00

İnsan anlamıyor büyüdüğünü gözünün önünde olunca. Korkularının üstüne gidişini gördükçe anlıyor büyüdüğünü, büyüdükçe de cesaretlendiğini. Dün gibi hatırlıyorum buz pateni ve salto trambolin maceralarımızı. Ankara da buz pateni ve Marmaris de salto trambolin için Berkimi ikna çabalarım, onun kararlılığı karşısında boşa çıkmıştı. Yapacakları için en doğru zamana kendisi karar verince, yaptıklarından inanılmaz zevk alıyor benim canım oğlum.

Balyoz

2010-10-24T17:20:00.003-04:00

Hiç beklenmedik anda hiç beklenmedik cevaplar, sözler duyar olunca belki de yersiz olan endişe sinyalleri oluşturuyor beynim.

Yemeğe başlamadan önce birden “Bismillah” diyen Berk…
Kafama Balyoz
Anlatıp anlatıp sonuna “Biliyon mu” ekleyen Berk…
Kafama Balyoz
Çürük fındığı tüküren Berk’e “Nimeti tükürme, günah. Allah seni sevmez” diyen Enes…
Kafama Balyoz
“Lunaparka ne zaman gidecüğük” ü soran Berk…
Kafama Balyoz
“Sütü şekerli içebilir miyim” i soran Berk…
Kafama Balyoz

İnsanın hayattan tek beklentisinin oyun oynamak olması ne güzel.Ne güzel anlaşıyor Berkim ve Enes. Ama çocuğunu yetiştiren her ebeveynin aklı sadece oyunda olamıyor ya da benim olamıyor. Herkes kendi doğrularına, hayata baktığı pencereye göre çocuk büyütmeye çalışıyor. Bazı doğrular farklılıklar gösterince işte o zaman endişe sinyalleri üretir oluyor şu beyinciğim.

2010-10-22T09:10:00.000-04:00

Sevmiyorum karamsarlığı, dışarıda ki bu kasvet de sağ olsun tuzu biberi oluyor karamsarlığımın. Her haftaya yeni bir ümitle başlıyorum, kesin sonuç alacağımı umarak başlıyorum yeni haftaya. Bıktım artık herkesin ağzından çıkan “senin enerjin, evrenin enerjisi” zırvalıklarından. Hissediyorum, yakındır patlamam bu zırvalıkları söyleyenlerden birine.

Kaç milyon defa başucumda ki çekmeceyi açıp pembe kâğıdın üzerinde ki numarayı kontrol ettiğimi hatırlamıyorum, kaç yüz milyon defa http://istanbul.usconsulate.gov/security_clearance_status3.html linkini kontrol ettiğimi hiç mi hiç hatırlamıyorum.

Bugün için çok umudum, hayalim ve beklentim vardı. Ama olmadı. Gün geçtikçe sonsuz bir boşluk içerisinde yüzdüğümü hisseder oluyorum ki pek de iç açıcı değil böyle yüzme hayali.

2010-10-21T15:23:00.000-04:00

Sıkıldığında, sinirlendiğinde, huysuzlandığında, istemediğinde ağzına sakız oldu “offff yaaaa” .

Offff yaaaa yatmak zoyundamıyım.
Offff yaaaa giymek istemiyolum.
Offff yaaaa ….
Offff yaaaa ….

Babaya not: Gitti Berk’in saçları Ankara’da.

Çok İstemek Ama Başaramamak

2010-10-14T15:33:00.003-04:00

Gelgitler yaşadığı bir dönem. Tutturduğu bir şey için yarım saat kesintisiz ağlayabiliyor. En yakın örneğini dört saat evvel yaşadık. Enes’in evinden kendi evine gelmeyi istemediğinden yarım saat ağladı. Sakinleşmesini bir süre bekledikten sonra değişen bir şey olmadığını görünce banyo yaptırmaya soktum. Banyo yaparken ağlamaya devam etti. Banyosu bittikten sonra kendi kendine oynamayı isteyip istemediğini sorduğumda birden en sakin ses tonu ile evet cevabını verip sanki ağlayan o değilmiş gibi gülücükler atarak banyoda oynaması ispatıdır gelgitlerinin. Babinin özlemi de bir nebze Berkimi dengesizleştiren. Sinirlerim harap oluyor, sonuna kadar sakin olabilmeyi çok istiyorum ama ne yazık ki başarılı olamıyorum.

Her Akşam

2010-10-13T16:21:00.001-04:00

İstinasız her akşam mı bu halde çalınır bir evin kapısı?

Ne kadar çok yağası varmış bu havanın böyle. Durmak bilmiyor. Tek durmak bilmeyen yağmur değil bizim çevremizde. Her gün bir çamaşır makinesini Berkimin hatırına çalıştırıyoruz. Her an Amerika yolcusu olacağımızdan, almak istemiyoruz bolca kıyafet. Yağmurun evladı çamur ile Berkimin arasında ki sonsuz sevgi ile baş edemediğimizden yetmiyor dolabındaki kıyafetler. Çözümümüz ise, Enes’in dolabını tırtıklamak.

Tarifsiz Mutluluk

2010-10-12T15:16:00.000-04:00

Otopark tadilatı için kepçe, kamyon ve motor 2 gün tam mesai yaptılar. İşin kontrolörlüğüne Berk atanmış olacak ki 2 gün boyunca başından ayrılmadı inşaatın. Fırsat buldukça kepçenin ve ya motorun direksiyonuna geçmeyi bile başardı. Kelimelerle anlatılamayacak tarifi imkânsız mutluluktu Berkimin gözlerinden fışkıran.

Kestane Toplama Zamanı

2010-10-11T15:59:00.002-04:00

Gizlendiği kabuğu ilk gördüğünde inandıramadık içinde kestane olduğuna. Dikenlerin ortasından kestane çıkarınca gözlerini fal taşı gibi açarak, “ aaaa kestane” tepkisi verdi en doğalından. Dikenine aldırış etmeden kenarından kenarından tutup doldurduk poşetimizi. Ormanda topladığın kestaneleri akşamına afiyetle yemek ne kadar da zevkliymiş.

Formül

2010-10-10T16:23:00.000-04:00

Çok son dakika planlanmış bir gün için oldukça hızlı ve yorucuydu. Kararsızlıktan bir türlü biletini alamadığım Disney On Ice için özel teklif bekliyormuşum anlaşılan. Cumartesi orman yürüyüşünde iken Özge ve Umut’dan gelen teklifle bu sabah saat 11’de kendimizi Disney on Ice’da bulduk. Pür dikkat gösteriyi seyreden Berk, İnanılmaz Aile devreye girmesi ile çark etti. Tanımadığı kahramanlar pek ilgisini çekmedi.

Santral kadar çocuklara uygun müze var mı acaba bu İstanbul’da? Diyelim birine gareziniz var, şöyle en şiddetlisinden baş ağrısını gece boyu çeksin istiyorsanız garantili formül veriyorum. İki adet 4 yaşında, bir adet 3 yaşında, 1 adet 2 yaşında çocukları bir araya getirip gareziniz olanı da yanlarına bırakıp, zamanın geçmesini bekleyeceksiniz. Çocukların eğlence noktası ve garezlinizin delirme noktası tavan.

Mevsimin Getirdikleri

2010-10-09T16:09:00.001-04:00

Yağmursuz, soğuk, ara ara güneş açan havaya bayılıyorum. Yaz insanı değilim ben. Burnumun aktığı, cebimde mendilin eksik olmadığı günler mutlu eden beni.

Berkimi uyutmaya kıyamadım böyle bir günde. Uyuyarak ziyan edilemeyecek kadar güzel bir gündü bizim için. Kozalak, palamut, kestane zamanı şimdi, aldık ellerimize poşetlerimizi “motoyyy” tepesinde üç çocuk ve bir anne düştük yollara.

Poşetlerimiz dolu döndük evimize. Toplananların renklenmesi için boya almak şart oldu.

Belki de Sebebi Buymuş Babi İle Amerika’ya Uçamayışımızın

2010-10-07T13:10:00.002-04:00

Altı üstü hafif burun akıntısı ve hafif ateş ile çaldı kapımızı. Önceleri laylaylom geçti vakit, ateş 39 üstü olunca ateş düşürücüye başvurduk. Halanın doktor oluşu Berkimin en büyük şansı. Hafif hırıltı duyunca soluğu halanın yanında aldık. Bir gün içerisinde köpek havlaması kıvamında bir öksürük ile karşılaşacağımız uyarısını yaptığında pek anlam verememiştim. Öksürük birde nefes darlığı ile taçlanınca Çarşamba akşamı apar topar acilin kapısını çaldık. 4 saatlik tedavi sonrası hastaneden çıkma iznini koparabildik.

Krupun hayatımıza kattığı heyecan tartışma götürmez. Korkunun ve heyecanın etkisi ile 2 gece uykusuz kalınca insan, inanamıyor aylarca emzirmek için çektiği uykusuzluğa nasıl dayandığına.

Üzgün

2010-10-04T14:29:00.000-04:00

Olmuyor bazen. Planlandığı gibi gitmiyor işler. Hiç hesapta yok iken hiç akla gelmeyecekler oluveriyor insanın hayatında. Sormadan edemiyor insan “neden” i, “niçin” i, “nasıl” ı. Üzgünüz. Gene babasız günler yaşayacağız, yaşattırılmak zorunda bırakılıyoruz. Elimizden gelen hiçbir şey yok beklemek dışında. Her şeyin en kısa sürede planladığımıza dönmesini diliyoruz.

Aynı Biz Gibi

2010-10-03T16:28:00.002-04:00

Ne çok laf var ağzında, aynı annesi gibi. Sürekli bir şeyler anlatma isteği, sürekli bir şey sorma isteği.

Ne çok çekingenlik var tavırlarında, aynı babası gibi. Yeni ortama girdiğinde temkinli olma isteği, yeni insanlarla tanıştığında mesafeli olma isteği.

Özgürlük ve Sınır

2010-10-01T08:21:00.001-04:00

Sınırları olan özgürlükten yanayız anne baba olarak. Özgürlük ve sınır iki zıt kelime aslında biliyoruz ama kendimizce bir yol tutturmaya çalışıyoruz işte Berkimiz için. Sınır ve özgürlük karmaşasının yarattığı bir durum şimdi paylaşacaklarım.

Çişini bahçeye yapmasına izin veriyoruz, çiftlik için tanınan bir özgürlük sınırı ise çiftlik dışında hiçbir yerde ağaç dibine çiş yapamaması. Erkek çocuğun en büyük rahatlığı çiş için bulunan şişe çözümü.

Tahmin edemedik çiş özgürlüğünün beraberinde kaka özgürlüğünü getireceğini. Bizim hatamız.

Neden yaptığını öğrenmek için sorduğumuza verdiği cevaplar ise haklısın oğlum dedirtecek cinstendi. Saman’da yapıyor kakasını her yere, çişimi yaparken kakam geldi yaptım.

Konuştuk, bunun ne kadar yanlış bir hareket olduğunu açıkladık umuyoruz bundan sonra böyle bir manzara ile karşılaşmayacağız.

Get The Party Started-Volume 1

2010-09-29T10:34:00.004-04:00

Duyduk ki bu devirde erkek çocuğunuz var ise ve doğum günü pastası Şimşek McQueen olmaz ise dövülüyormuşsunuz.

Doğum günü partisi yapmaya karar verdiğimizde Berk’e pastasının ne olmasını istediğini sorduk. Önüne iki seçenek sunduk Thomas mı McQueen mi? Bizim duyduğumuzu Berk de duymuş olacak ki McQueen oldu cevabı.

Bu parti için tek hayalim vardı çocukların bahçede koşturduğu ve eğlendiği bir kutlama olması. Çok çocuk çok ses, çok ses çok baş ağrısı demek biliyorum ama bütün o telaşa ve baş ağrısına değdi çocukların beraber oynadıklarını görmek.

Berk, Enes, Alara, Umut, Tan, Ozan, Kaan, Ali, Defne. 9 çocuk, 9 çocuğun annesi, kiminin hem de anneannesi, toplam 25 kişi. Çiftlik olması elbet olacak iş değil 25 kişinin bir arada kapalı bir mekânda nefes alıp vermesi.

Çocuklar hep beraber elma topladılar, top oynadılar, saklambaç oynadılar, inekleri seyrettiler, tavuklara yem attılar, mum üflediler ve köfte-pilav yediler. Ben bu kadar birliktelik beklemiyordum. Şaşırttılar. Büyüme alametleri olsa gerek.

Yaş 3

2010-09-28T16:47:00.001-04:00

Canım Oğlumuz Canım Berkimiz,

Biz beceremeyiz öyle duygu yüklü satırlar yazmayı. Bugün sen hayatımıza gireli 3 sene oldu. Bizleri annen ve baban olarak seçmen en büyük şansımız. Her günümüz elbet tozpembe değil, inişlerimiz çıkışlarımız oluyor kimin olmuyor ki, ama her günün sonunda hayatımızda oluşuna yüz bin kere şükrediyoruz, bilesin. Uyurken seni seyretmesi kadar bize mutluluk veren hiçbir şey yok dediğimizde güleceğini biliyoruz.

Babinin “akıllı bıdığı” ve anninin “yakışıklısı” kim? Elbet sen, canımızın canı. En başta demiştik ya zaten, biz beceremiyoruz bu satırları allandırmayı pullandırmayı.

Tek bilmeni istediğimiz bir şey var, SENİ ÇOK SEVİYORUZ:

Annen ve Baban