Hiç emzik tutmadı. Hatta hiç biberondan süt içmedi. Boşuna getirmişim süt sağma makinasını, biberonları, emzikleri. Depoladığım sütleri yeni doğan 2 bebeğe verdim. Hiç aklımda yokken 2 bebeğin süt annesi olmuş oldum.
Emzik tutmasını bende hiç istemiyordum. Başlarda çok da mutlu olmuştum tutmamasına. Zamanla sol baş parmağını ağzına götürmeye başladıkça, soru işaretleri oluştu kafamda.
Emzik denemelerine yeniden başladık ve tahmin ettiğimiz gibi başarılı olamadık. İlk zamanlar çok sık parmağı ağzındaydı. Zamanla süresi azaldı.
En büyük savaşı, uykuya dalarken parmak emme huyunu vazgeçirmede yaşadık. Şu an gündüz vakti ve uykuya dalarken kesinlikle parmak ağıza gitmiyor. Gece saat 3 ile 6 arası parmak ağıza gidiyor.
Biraz daha zamana ihtiyacı var sanıyorum. Belki yaz başında geceleri yanında yatıp her parmak ağıza gittiğinde yavaşça çekerek bu huyundan vazgeçirmeye çalışacağız.
Sol baş parmağının üstünde emmeden kaynaklı nasırımsı izi her gördüğümde içimi hep aynı korku bürüyor, acaba bu huyundan 5 yaşında vazgeçmiş olacak mı?
